တခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ… ဘာေတြလဲ….
စိတ္ထဲမွာ ကသိကေအာက္နဲ႕.. ဘာလို႕ေနာက္ကေန တေကာက္ေကာက္လုိက္ၾကည့္ေနတာလဲ...မလုိက္နဲ႕.... အဲဒီလုိေျပာလုိက္ရင္ ေရွ႕ကေန ေျပးေနျပန္ေရာ… မဟုတ္ေသးပါဘူး.. ၾကာရင္ရူးေတာ့မယ္….
အဲဒီျပသနာက လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေက်ာ္တည္းက စတာ..
လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္က ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ တိရစၦာန္ရံုကုိသြားၾကတယ္…စာေမးပြဲမေျဖခင္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္သေဘာမ်ိဳးနဲ႕ပါ… ေမ်ာက္ေတြကို စိတ္၀င္စားတဲ့ကၽြန္မက ေမ်ာက္ရြာမွာ ဟိုၾကည့္ဒီၾကည့္နဲ႕အခ်ိန္ကုန္ပါတယ္.. သူတုိ႔က စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းတယ္.. ဟုိဘက္ကုိနည္းနည္းေလွ်ာက္ၿပီးၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁၂ႏွစ္သား ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ Baboon တစ္ေကာင္ကိုသြားေတြ႕တယ္.. သူက တစ္ေကာင္တည္းနဲ႕ မူးေနာက္ေနေအာင္ေဆာ့ေနတယ္..
ကၽြန္မလဲတစ္ေယာက္တည္း သူ႔ကုိ ထုိင္ၾကည့္ေနလုိက္တယ္.. ရုတ္တရက္သူက ေဆာ့တာကိုရပ္ၿပီး ကၽြန္မကုိ ျပဴးၾကည့္တယ္.. ၿပီးေတာ့ သူ႔ရဲ႕မလွပတဲ့ သြားေတြကိုၿဖဲျပတယ္.. ကၽြန္မလည္းသူ႔ကုိ ျပန္ရယ္ျပလုိက္တယ္.. သူကလက္တစ္ဖက္ကမ္းေပးတယ္.. ကၽြန္မလဲလက္ဆြဲႏူတ္ဆက္လုိက္တယ္.. မဆိုးဘူး..ကၽြန္မသူ႔ကုိ သေဘာက်သြားတယ္… အဲဒီေနာက္ ကၽြန္မသူငယ္ခ်င္းေတြေရာက္လာလုိ႔ ကၽြန္မလဲ လွည့္ျပန္ခဲ့ပါတယ္.. သူက သြားျဖဲၿပီးက်န္ခဲ့တယ္…
ညဘက္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္မတစ္ေယာက္တည္း အခန္းထဲမွာ ပ်င္းပ်င္းနဲ႕ စာဖတ္ေနပါတယ္… စိတ္ထဲမွာ ကုိယ့္ကုိတစ္ေယာက္ေယာက္က ေနာက္ကေနစူးစူးစိုက္ၾကည့္ေနသလုိခံစားရတယ္.. ဖ်တ္ကနဲလွည့္ၾကည့္လုိက္ေတာ့… ကၽြန္မေနာက္က ခုတင္ေပၚကအရုပ္ပံုေတြၾကားထဲမွာ ေန႔လည္က Baboon ငုတ္တုတ္ၾကီး.. ကၽြန္မအရမ္းအံ့ၾသသြားတယ္… သူကေန႔လည္ကအၿပံဳးမ်ိဳးနဲ႕ ကၽြန္မကုိ ရယ္ျပတယ္… ကၽြန္မလဲ အူတူတူနဲ႕ သြားၿဖဲျပလုိက္တယ္.. သူကေျပာတယ္… သူငယ္ခ်င္းျဖစ္ၾကရေအာင္တဲ့.. ကၽြန္မလဲ အုိေကေလ လုိ႔ေျပာလုိက္တယ္.. အဲဒီေနာက္သူက ကၽြန္မအခန္းထဲမွာေနပါတယ္.. ကၽြန္မရဲ႕ မိဘေတြမသိဘူး… ကၽြန္မလဲ မေျပာျဖစ္ခဲ့ဘူး…ေမေမဆူမွာစိုးလုိ႔ပါ..
ကၽြန္မက သူ႔နာမည္ကုိ Baboon လုိ႔ပဲ အလြယ္တကူေခၚပါတယ္… ကၽြန္မစာၾကည့္ေနရင္ သူက ေဘးကေနကၽြန္မကုိ ယပ္ခတ္ေပးတဲ့အခါယပ္ခတ္ေပးတယ္… တစ္ခါတစ္ခါေတာ့ ကၽြန္မအရုပ္ေတြနဲ႕အလုပ္ရူပ္ေနတတ္တယ္… ကၽြန္မရဲ႕အလွျပင္ပစၥည္းေတြကုိလဲ သူက ယူသံုးၾကည့္ပါေသးတယ္..တစ္ခါတစ္ခါလဲ ကၽြန္မနဲ႕စကားေတြဘာေတြေျပာေပါ့. ရယ္စရာေတြလဲေျပာတတ္တယ္… အရမ္းရယ္ရတယ္..
တစ္ခါတစ္ခါ ကၽြန္မတုိ႔စကားေျပာေနရင္းအသံနည္းနည္းက်ယ္သြားတဲ့ အခါေတြမွာ ေမေမက အခန္းတံခါးကုိ လာေခါက္ၿပီး ကၽြန္မကုိဘယ္သူနဲ႕စကားေျပာေနလဲလုိ႔ ေမးတတ္ပါတယ္…အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ သူကဘယ္ေနရာကိုသြားပုန္းေနမွန္းမသိေအာင္ကုိ ကုိယ္ေရာင္လဲေျဖာက္တတ္ပါေသးတယ္…
တစ္ေန႔… ကၽြန္မဖတ္ေနတဲ့စာအုပ္ကုိ ယူၿပီး သူကအခန္းထဲမွာ လွည့္ပတ္ၿပီးေျပးပါတယ္… စာေမးပြဲက မနက္ျဖန္..သဘက္ခါဆုိေျဖရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ သူဒီလုိအေႏွာင့္အယွက္ေပးတာကုိ ကၽြန္မလက္မခံႏုိင္ပါဘူး.. ကၽြန္မသူ႔ကိုေအးေအးေဆးေဆးေျပာျပတယ္… သူကနားမေထာင္ဘူး.. ဒါနဲ႕သူ႔ကုိဆူတယ္..သူကလံုး၀ဂရုမစုိက္ဘူး..
တစ္ဆက္တည္းမွာပဲ ကၽြန္မရဲ႕စာအုပ္ေတြကိုၿဖဲျပစ္တယ္… ကၽြန္မေဒါသကို ဘယ္လုိမွ ဆက္ထိမ္းလို႔မရေတာ့ပါဘူူး… ေတြ႕ကရာပစၥည္းေတြနဲ႕ ကၽြန္မသူ႔ကိုပစ္ေပါက္တယ္… သူကလွည့္ပတ္ေျပးတယ္.. ဆူဆူညံညံအသံေတြေၾကာင့္ ေမေမအခန္းထဲကုိ၀င္လာတယ္…အခန္းထဲမွာ ရူပ္ပြေနတဲ့ပစၥည္းေတြနဲ႕ အတူ စာအုပ္ေတြကပါ စုတ္ၿပဲေနတာေတြ႕ေတာ့ ေမေမကကၽြန္မကုိ ေကာင္းေကာင္းဆူပါတယ္..
ကၽြန္မလဲ ေမေမ႔ကုိေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ ျပာျပာသလဲ ရွင္းျပရတာေပါ့.. ကၽြန္မလုပ္တာမဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း… Baboon ဆိုတဲ့ေကာင္ေျပာမရလုိ႔ ဒီလုိျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းေတြကုိ … ေမေမကလက္မခံဘူး.. Baboon က ခုတင္ေပၚမွာငုတ္တုတ္… မ်က္လံုးအျပဴးသားနဲ႕….ကၽြန္မက "ေမေမဒီမွာ Baboon ေလ. အဲဒါေတြကိုသူလုပ္ထားတာ" ဆုိၿပီးေျပာေတာ့ ေမေမက ကၽြန္မကိုအံ့ၾသတၾကီးနဲ႕ ျပန္ၾကည့္ပါတယ္… ၿပီးေတာ့"ဘယ္မွာလဲ… ဘာBaboonမွမေတြ႕ဘူး" တဲ့..
"ဟာ… ဒီမွာေလ… ဒီမွာ" ဆုိၿပီး ကၽြန္မက ခုတင္ေပၚကသူ႔ကုိ အတင္းဆြဲေတာ့ သူကထြက္ေျပးတယ္.. ကၽြန္မလဲ အတင္းေျပးၿပီးလုိက္ဖမ္းတယ္… ေမေမကကၽြန္မကုိေအာ္တယ္..ေတာ္ပါေတာ့ ဘာေတြျဖစ္ေနတာလဲ တဲ့… ကၽြန္မကBaboon ကုိအေျပးအလႊားလုိက္ဖမ္းေနရင္းနဲ႕ ျပန္ေျပာလုိက္တယ္… "တရားခံကုိ ေမေမမေတြ႕ဘူးလား" လုိ႔ ..ေမေမက မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ၿပီး… "သမီးေနေကာင္းရဲ႕လား" ဆုိၿပီး ေျပးေနတဲ့ကၽြန္မလက္ကုိ လွမ္းဆြဲပါတယ္… ၿပီးေတာ့ ကၽြန္မကုိ ခံုမွာထုိင္ခိုင္းတယ္… ဟိုေကာင္ Baboon ကလဲ ကၽြန္မေဘးကစားပြဲေပၚမွာထုိင္ေနတယ္… မ်က္လံုးအၿပဴးသားနဲ႕…
ကၽြန္မအရမ္းေဒါသထြက္တဲ့မ်က္လံုးေတြနဲ႕ သူ႔ကိုၾကည့္လုိက္တယ္.. သူက မလွပတဲ့သြားေတြကို ၿဖဲၿပၿပီး ဟိုဘက္လွည့္သြားတယ္… ေမေမက ကၽြန္မနဖူးကို စမ္းတယ္.. "သမီးေလး..ေနေကာင္းရဲ႕လား" တဲ့ထပ္ေမးျပန္တယ္.. ကၽြန္မလဲ စိတ္မရွည္စြာနဲ႕ "ေနေကာင္းပါတယ္ေမေမရယ္.. ေမေမက ဒီေကာင္ Baboon ကုိဘာလုိ႔မျမင္တာလဲ" လုိ႔ စိတ္ပ်က္စြာနဲ႕ေမးလုိက္တယ္… ေမေမက ေခါင္းခါတယ္..ၿပီးေတာ့ "သမီးခဏလဲွၿပီးအိပ္လုိက္ဦးေနာ္.. ေမေမ သမီးေဖေဖဆီဖုန္းသြားဆက္မယ္" ဆုိၿပီး အခန္းျပင္ထြက္သြားပါတယ္…
ကၽြန္မအေတာ္ေလးစိတ္ပ်က္သြားတယ္.. "တခုခုေတာ့ မွားေနၿပီ" လုိ႔ ခပ္တိုးတိုးညည္းလုိက္ေတာ့ Baboon က "ဟုတ္တယ္.. မွားေနတယ္" တဲ့… အရမ္းေဒါသထြက္ေနၿပီ… ခုဏက ဒီေကာင့္ကုိ ေျပးၿပီးလုိက္ဖမ္းရလုိ႔ လူကေတာ္ေတာ္လဲ ေမာေနၿပီ… ကၽြန္မသူ႔ကုိ လစ္လ်ဴရႈလုိက္တယ္… ခဏေနေတာ့ သူက ကၽြန္မကို လာတုိ႔တယ္… ၿပီးေတာ့ လက္ယပ္ေခၚတယ္… တံခါးနားကုိ…ကၽြန္မကဘာလဲ ဆုိတဲ့သေဘာနဲ႕ သူ႔ကုိ ၾကည့္ေတာ့.. သူက "ေမေမဖုန္းေျပာေနတယ္.. လာနားေထာင္ၾကည့္"တဲ့…
ကၽြန္မလဲ သိလုိစိတ္နဲ႕ တံခါးဟၿပီး နားေထာင္ၾကည့္ေတာ့ ေမေမကငိုသံၾကီးနဲ႕.. "ေဖၾကီးေရ… ကုိယ္က်ိဳးေတာ့ နည္းပါၿပီ.. ကၽြန္မတို႔သမီးေလး ပံုမွန္မဟုတ္ေတာ့ဘူးထင္တယ္" တဲ့… "ဟာ… မဟုတ္ပါဘူး…" ဆုိၿပီး ကၽြန္မတံခါးဖြင့္ၿပီး ေမေမ႔အနားကုိ ေျပးသြားလုိက္တယ္.. Baboon ကလဲ ထပ္ခ်ပ္မကြာလုိက္လာတယ္…
ကၽြန္မေဒါသကုိ ထိမ္းလုိ႔ လံုး၀မရေတာ့ဘူး.. ဒီေကာင့္ကုိ ပန္းအုိးေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္တယ္.. ေတြ႕သမွ်ပစၥည္းေတြနဲ႕ ပစ္ေပါက္တယ္…သူကေရွာင္တယ္.. ေမေမကငိုယုိၿပီး… "ေဖၾကီးေရ အခုခ်က္ခ်င္းျပန္လာခဲ့ပါ" ဆုိၿပီး ဖုန္းကိုခ်ၿပီး ကၽြန္မကုိ အတင္းလုိက္ဆြဲတယ္. ဟိုေကာင္ Baboon ကုိဖမ္းဖို႔ မၾကိဳးစားဘူး… ကၽြန္မလဲ ေမေမ့ကုိ အတင္းရုန္းၿပီး ဟိုေကာင့္ကုိပဲ အတင္းလုိက္ဖမ္းတယ္.. မရဘူး.. ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မေမာၿပီး.ဘာမွမသိေတာ့ဘူး..အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္ထင္တာပဲ…
ႏုိးလားေတာ့.. စိုးရိမ္ပူပန္ေနတဲ့ေဖေဖ…ၿပီးေတာ့ ေမေမ.. ၿပီးေတာ့ ဟိုေကာင္… "ေတာက္"… ေဒါသတၾကီး ေတာက္ေခါက္ၿပီး.. ကၽြန္မေဘးက ေရပုလင္းနဲ႕ သူ႔ကုိပစ္ေပါက္လုိက္တယ္… သူကေရွာင္ပါတယ္.. ေရပုလင္းက ၾကမ္းေပၚကိုက်တယ္... ေဖေဖက "သမီး…စိတ္ကုိၿငိမ္ျငိမ္ထားေလ" တဲ့.. ဟာကြာ… ကၽြန္မအေလာတၾကီးနဲ႕ "ေဖေဖ..ဟိုေကာင္ Baboon ကုိမေတြ႔ဘူးလား" လုိ႔ေမးလုိက္ေတာ့.. ေဖေဖက ေခါင္းခါျပတယ္… ၿပီးေတာ့ "စိတ္ကိုေလ်ာ့ၿပီး ျပန္အိပ္လုိက္ေနာ္သမီး" တဲ့…
ကၽြန္မအရမ္းစိတ္ပ်က္သြားတယ္… အရမ္းေဒါသထြက္ၿပီး အဲဒီေကာင္ Baboon ကို လုိက္ဖမ္းတယ္..သူကထြက္ေျပးျပန္တယ္.. ေတြ႕ကရာေတြနဲ႕ေကာက္ေပါက္တယ္… လံုး၀ကို မမိဘူး… အရမ္းလဲေမာေနၿပီ.. ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မဘာမွ မသိေတာ့ဘူး…
သတိရလာလုိ႔ မ်က္စိႏွစ္လံုးဖြင့္ၾကည့္ေတာ့… ၁၀ ေပေလာက္ပဲရွိမယ့္ အခန္းငယ္ေလးရဲ႕ ခုတင္ေပၚမွာ ကၽြန္မေရာက္ေနတယ္… ေဘးကုိၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဟိုေကာင္ Baboon က သြားအၿဖဲသားနဲ႕.. ကၽြတ္.. စိတ္ပ်က္လုိက္တာ…
တခုခုေတာ့ တစ္ခုခုပဲ… ဘာေတြလဲ….
စိတ္ထဲမွာ ကသိကေအာက္နဲ႕.. ဘာလို႕ေနာက္ကေန တေကာက္ေကာက္လုိက္ၾကည့္ေနတာလဲ...မလုိက္နဲ႕.... အဲဒီလုိေျပာလုိက္ရင္ ေရွ႕ကေန ေျပးေနျပန္ေရာ… မဟုတ္ေသးပါဘူး.. ၾကာရင္ရူးေတာ့မယ္….
ကၽြန္မနားမလည္ႏုိင္ေတာ့ဘူး..
