ေလထဲကငါ(၂)
ေမွ်ာ္လင့္တုိင္း ျဖစ္မလာတတ္တဲ့ အက်င့္တစ္ခုနဲ႕ အသားက်ေနေတာ့မယ့္ ငါ့ရဲ႕ဘ၀လား..
ေမွ်ာ္လင့္တၾကီးနဲ႕ ေစာင့္စားခဲ့တဲ့ ေန႕တစ္ေန႕က တကယ္တမ္းက်ေတာ့ ဘာအဓိပါယ္မွမရွိတဲ့ ဗလာေန႕ၾကီးပဲျဖစ္ေနျပန္ဦးမယ္..
ဗလာခ်ည္းပဲ အၿမဲရေနတဲ့ငါ့ကုိ တစ္ခါေလာက္ သနားေပးပါလား ကံၾကမၼာၾကီးရယ္လုိ႕ ငါေအာက္က်မခံခ်င္ျပန္ဘူး..
ငါ့ေတာင္ပံတစ္စံုျဖန္႕ၿပီး ေ၀ဟင္မွာပ်ံ၀ဲတယ္…
ႏူးညံ့တဲ့ ေလညင္းေလးက ငါ့ေဘးမွာ အေဖာ္အျဖစ္နဲ႕ရွိေနေပးမယ္..
ငါခ်စ္တဲ့ ၾကယ္ေလးေတြက င့ါကုိစိုးရိမ္တၾကီးနဲ႕ ငံု႕ၾကည့္ေနၾကတယ္…
အလင္းေရာင္ခ်ိဳ႕တဲ့ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာငါရွိေနတယ္…
သူတုိ႔ေတြငါ့ကိုၾကည့္ေနၾကတယ္…
ငါ့အၿပံဳးေတြလွတယ္ဲလုိ႔ မၾကာခဏလဲ ေရရြတ္တတ္ၾကတယ္..
ငါ့မ်က္၀န္းထဲက မ်က္ရည္စေတြကို သူတုိ႔မျမင္ၾကဘူးလား…
ခိုးခိုးငိုတတ္တဲ့ အက်င့္တစ္ခုေၾကာင့္ မ်က္ရည္ဆုိတာေတြက ငါနဲ႕ေ၀းေ၀းကို ထြက္သြားၾကၿပီလား.. ရူိက္ၾကီးတငင္နဲ႕ ငါငိုခ်င္ပါေသးတယ္.. ငါ့ငိုသံေတြကုိ နားလည္ေပးႏုိင္မယ့္သူမ်ိဳးရွိခဲ့ရင္ေပ့ါ..
ငါ…. တေယာက္တည္း ေလာကၾကီးအျပင္ဘက္ကို ေရာက္ေနသလို ထပ္ၿပီး ခံစားရတယ္…
ေျမၾကီးေပၚမွာရပ္ေနတာသတိမရေသးသေရြ႕ေတာ့ ငါကေလထဲမွာေပါ့.. ဘယ္ေတာ့မွ သတိမရခ်င္ဘူး.. ေလာေလာဆယ္မွာ ကမာၻေျမၾကီးေပၚကငါ့ဘ၀ကို ငါမုန္းေနတယ္..
Labels: စိတ္ကူးမ်ား |
5 comments:
အကၤ်ီအသစ္ေေလးနဲ႕ပါလား။ ေပါက္ကရ 80 ေတြ ေမွ်ာ္ေနပါတယ္။
အင္း.......
တစ္ခါတစ္ေလေလာက္ေတာ႔
ေလထဲေရာက္ၾကည္႔လိုက္ဦးမယ္.............ရပိုင္ခြင္႔ဆိုတဲ႔ေဘာင္ထဲကေနစိတ္ကူးေတြကိုလႊတ္တင္
ၿပီးေတာ႔ေပါ႔................
မမုန္းပါနဲ႔ မဏီေရ။ အျပင္မွာေရာ စိတ္ထဲမွာပါ ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနႏိုင္ပါေစဗ်ာ
ေတာင္ပံတစ္စုံရွိရင္ အမလဲ အဲလို ေလထဲလြင့္ေမ်ာလိုက္ခ်င္ရဲ့။
တက္မရွိလက္နဲ ့ကူးေပါ့
ရူခ်င္လည္းရူးစမ္းပါေစ
ပင္လယ္ဆိုတာဘယ္ေလာက္က်ယ္တာမွတ္လို ့
ေပ်ာ္ေအာင္ပဲေနပါ
Post a Comment