THAZINNI'S PAGE

ငါ… စိတ္ကူးေတြနဲ႕ ထင္ရာစုိင္းၿပီး အိပ္မက္ေတြ တစ္တုိင္ၿပီးတစ္တုိင္ စိုက္ထူေနမိတယ္…

ေလာကၾကီးကို အရြဲ႕တုိက္ပီး ေလလြင့္ခဲ့တဲ့ငါ.. အိပ္မက္ေတြက လန္႔ႏုိးေတာ့ အမွားေတြအျပည့္နဲ႕ေပါ့….

အမွန္ျပင္ႏုိင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေနရင္းနဲ႕ပဲ အမွားေတြၾကားထဲမွာပဲ နစ္ျမဳပ္ေနျပန္တယ္..

ကယ္တင္ရွင္တစ္ေယာက္လာပါလုိ႔ အရူးတစ္ေယာက္လို ငါမေတာင့္တပါဘူး..

အဲဒီကယ္တင္ရွင္ကလဲ င့ါကိုအမွားေတြထပ္လုပ္ျဖစ္ေအာင္ တုိက္တြန္းမယ့္သူျဖစ္ေနဦးမယ္..

ဒီလုိ ေယာင္ခ်ာခ်ာအေတြးေတြနဲ႕ငါက အိပ္မက္မရွိ.. လမ္းမရွိ.. ရည္ရြယ္ခ်က္မရွိတဲ့ (ငါ့ကိုယ္ငါသိေနခဲ့တဲ့) အေပေတျဖစ္မွန္းမသိ ျဇစ္ေနခဲ့တယ္

ျပန္လွည့္ၾကည့္မိေတာ့… စို္က္ထူခဲ့တဲ့ အိပ္မက္တုိင္ေတြကလဲ အက်ိဳးအပဲ့ေတြနဲ႕ ငါ့ကုိလက္ညွိဳးထုိးလို႔ အျပစ္တင္ေနၾကတယ္… ငါ့ကိုအျပစ္မတင္ၾကပါနဲ႕..

ဒီလုိဆက္သြားေနတဲ့ ငါ့ဘ၀ကိုလဲ ငါျငီးေငြ႕လွပါၿပီ… ျဖစ္ႏုိင္ရင္ အရာအားလံုးအဆံုးသတ္ဖို႔အတြက္ င့ါဘ၀ကုိ အဆံုးသတ္ခ်င္ပါရဲ႕.. ခနတာမဟုတ္ဘဲ ထာ၀ရ ၿငိမ္းခ်မ္းခြင့္ေပးပါ.. ဆုေတာင္းတုိင္းသာျပည့္မယ္ဆုိရင္လဲ အရာရာကလွပေနေတာ့မွာေပါ့.

ကဲ..မထူးေတာ့ပါဘူး..အဲဒီအိပ္မက္ေတြၾကားထဲမွာပဲ ျပန္အိပ္လုိက္ေတာ့မယ္.. မွားခ်င္သေလာက္မွားစမ္းပါေစေတာ့…