ၾကိဳး
ဘ၀ႏွင့္ငါ တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္ေက်ေအးလုိက္ၿပီ.. အျပန္အလွန္ဒုကၡေပးစရာမလုိ.. အျပစ္တင္စရာမလုိ.. တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္နာက်င္ေစဖုိ႔လည္း မလုိေတာ့ဘူး.
ကမာၻေလာကမွာ တြယ္ျငိစရာေကာင္းေသာအရာ၊ လွပေသာအရာ၊ အဖုိးထုိက္တန္ေသာအရာမ်ားစြာရွိသည္.. ထုိ႕အတူလူတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားသည္မွ အစျပဳၿပီး ၾကီးျပင္းအုိမင္းသည္အထိ သူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေတြ႕ဆံုတြယ္တာရေသာ ခ်စ္ခင္သူမိတ္ေဆြ ရဲေဘာ္ေတြလည္း မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ရွိသည္..
ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ကမာၻာေလာကကို ထုိလူသည္ တြယ္ျငိစြာဆုပ္ကိုင္ လုိစိတ္ေတြမ်ားလိမ့္မည္ဟု ကၽြန္မထင္ခဲ့သည္..
လူေတြသည္ သူတုိ႔ျမတ္ႏုိးတြယ္တာေသာ သက္ရွိသက္မဲ့အရာတုိ႔မွ ခြဲခြာၿပီး ေသဆံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ထိတ္လန္႕တုန္လုပ္ၾကမည္ထင္ခဲ့၏..
သို႔ေသာ္တစ္ခါတရံမွာ ေလာကသည္ ကၽြန္မထင္သေလာက္ ရိုးစင္းသည့္ျပဌာန္းစာအုပ္မျဖစ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ အ့ံၾသစရာ၊ နားမလည္ႏုိင္စရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားစြာကို ေလာကထံမွ သင္ယူနားလည္ေနရဆဲျဖစ္သည္..
လူတေယာက္ေလာကထဲမွ ထြက္ခြာမသြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သူ႔ကိုေလာကႏွင့္ သို႔မဟုတ္ ဘ၀ႏွင့္ရစ္ငင္ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည့္ ၾကိဳးေတြအမ်ားၾကီးရွိလိမ့္မည္ဆုိသည့္ အေတြးသည္ ကၽြန္မအသက္အရြယ္ရလာသည့္အခါ တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါးစျပဳလာၿပီ.
တခါတခါၾကိဳးဟုထင္ထားေသာအရာေတြသည္ ၾကိဳးမ်ားမဟုတ္ၾက.. အနည္းငယ္မွ်ပင္ ရစ္ခ်ည္ေနွာင္ဖြဲ႕မေပးႏုိင္ၾက…
ကၽြန္္မသည္မည္သူ႔အတြက္ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္ႏုိင္ေလမလဲ… မည္သူႏွင့္ေလာကကို ခိုင္ၿမဲေအာင္ကၽြန္မေၾကာင့္ ရစ္ပတ္ဖြဲ႕ေႏွာင္ထားမိေနၿပီလဲ..
ကၽြန္မ မၾကာခဏေတြးၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ အေျဖမေသခ်ာေသးပါ..
(စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး၏ လူႏွင့္ၾကိဳး(၀တၳဳတုိ)မွ စာသားတစ္ခ်ဳိ႕တစ္၀က္ျဖစ္ပါသည္)
ကမာၻေလာကမွာ တြယ္ျငိစရာေကာင္းေသာအရာ၊ လွပေသာအရာ၊ အဖုိးထုိက္တန္ေသာအရာမ်ားစြာရွိသည္.. ထုိ႕အတူလူတစ္ေယာက္ ေမြးဖြားသည္မွ အစျပဳၿပီး ၾကီးျပင္းအုိမင္းသည္အထိ သူ႔ပတ္၀န္းက်င္မွာ ေတြ႕ဆံုတြယ္တာရေသာ ခ်စ္ခင္သူမိတ္ေဆြ ရဲေဘာ္ေတြလည္း မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ရွိသည္..
ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ကမာၻာေလာကကို ထုိလူသည္ တြယ္ျငိစြာဆုပ္ကိုင္ လုိစိတ္ေတြမ်ားလိမ့္မည္ဟု ကၽြန္မထင္ခဲ့သည္..
လူေတြသည္ သူတုိ႔ျမတ္ႏုိးတြယ္တာေသာ သက္ရွိသက္မဲ့အရာတုိ႔မွ ခြဲခြာၿပီး ေသဆံုးေပ်ာက္ကြယ္သြားဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ထိတ္လန္႕တုန္လုပ္ၾကမည္ထင္ခဲ့၏..
သို႔ေသာ္တစ္ခါတရံမွာ ေလာကသည္ ကၽြန္မထင္သေလာက္ ရိုးစင္းသည့္ျပဌာန္းစာအုပ္မျဖစ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ အ့ံၾသစရာ၊ နားမလည္ႏုိင္စရာ အျဖစ္အပ်က္မ်ားစြာကို ေလာကထံမွ သင္ယူနားလည္ေနရဆဲျဖစ္သည္..
လူတေယာက္ေလာကထဲမွ ထြက္ခြာမသြားႏိုင္ေလာက္ေအာင္ သူ႔ကိုေလာကႏွင့္ သို႔မဟုတ္ ဘ၀ႏွင့္ရစ္ငင္ခ်ည္ေႏွာင္ထားသည့္ ၾကိဳးေတြအမ်ားၾကီးရွိလိမ့္မည္ဆုိသည့္ အေတြးသည္ ကၽြန္မအသက္အရြယ္ရလာသည့္အခါ တျဖည္းျဖည္း ေ၀၀ါးစျပဳလာၿပီ.
တခါတခါၾကိဳးဟုထင္ထားေသာအရာေတြသည္ ၾကိဳးမ်ားမဟုတ္ၾက.. အနည္းငယ္မွ်ပင္ ရစ္ခ်ည္ေနွာင္ဖြဲ႕မေပးႏုိင္ၾက…
ကၽြန္္မသည္မည္သူ႔အတြက္ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္း ျဖစ္ႏုိင္ေလမလဲ… မည္သူႏွင့္ေလာကကို ခိုင္ၿမဲေအာင္ကၽြန္မေၾကာင့္ ရစ္ပတ္ဖြဲ႕ေႏွာင္ထားမိေနၿပီလဲ..
ကၽြန္မ မၾကာခဏေတြးၿပီး ဘယ္ေတာ့မွ အေျဖမေသခ်ာေသးပါ..
(စာေရးဆရာမ ဂ်ဴး၏ လူႏွင့္ၾကိဳး(၀တၳဳတုိ)မွ စာသားတစ္ခ်ဳိ႕တစ္၀က္ျဖစ္ပါသည္)
Labels: စိတ္ကူးမ်ား |
0 comments:
Post a Comment