THAZINNI'S PAGE

“ငါကစစ္ဗိုလ္မၾကီးလုပ္မယ္.. နင္တို႕ေတြလူဆုိးလုပ္.. ေသနတ္နဲ႕ပစ္သတ္မယ္. ဒုိင္းေညွာင့္.. ဒိုင္းေညွာင့္” ဆုိၿပီးငယ္ငယ္တုန္းက အတူေျပးလႊား ေဆာ့ကစားခဲ့ဘူးတဲ့ အႏုိင္က်င့္လုိ႔ေကာင္းခဲ့တဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ကို သြားသတိရမိပါတယ္..
ကေလးတစ္ေယာက္အေနနဲ႕တုန္းကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆုိတာ ေဆာ့ကစားတဲ့ေနရာမွာ အေဖာ္ျပဳတဲ့သူ.. ရန္ျဖစ္ဖုိ႔အတြက္ အေထာက္အကူျပဳေပးသူ၊ စိတ္ေကာက္ဖုိ႔အတြက္ အမွီသဟဲျပဳေပးသူလုိ႔ပဲ သိခဲ့တယ္..

မူလတန္းေက်ာင္းသူဘ၀တုန္းက ထုိင္ခံုေနရာလုရင္း ခံုေပၚကျပဳတ္က်ေအာင္ တြန္းခ်ခဲ့ဘူးသူေတြ.. အလယ္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀တုန္းက ဆံပင္ေနာက္ၿမီး (ၾကြက္ၿမီး) အရွည္ေတြ အျပိဳင္ထားခဲ့သူေတြ(တစ္ေန႕တစ္ေန႕ စင္တီမီတာေပတံနဲ႕တုိင္းၿပီး ဆံပင္အရွည္ခ်င္းျပိဳင္ရတာလည္းအေမာ.. တခါတေလဆုိ ျငင္းခုန္ရင္း ခဲတံေတြနဲ႕ထထုိးၾကတဲ့အထိေတာင္ ရန္ျဖစ္ခဲ့ဘူးတာ) ဟုိးတေလာက သူတုိ႔ေတြနဲ႕ ရန္ကုန္မွာ ျပန္ေတြ႕ၾကျပန္ေတာ့ ငါတုိ႔ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြမဆံုတာၾကာေပါ့လုိ႔ ေျပာရင္းရယ္ၿပံဳးႏူတ္ဆက္မိၾကျပန္ေရာ..

အခုအသက္ကေလးနည္းနည္းရလာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းဆုိတဲ့ ေ၀ါဟာရကို အျပည့္မ၀မဟုတ္ေတာင္ အေတာ္အတန္ေလး နားလည္မိလာၿပီလုိ႔ ယူဆမိတယ္.. ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာခ်င္းမတူတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေမြးဖြားရာႏုိင္ငံခ်င္းမတူလုိ႔ လူမ်ိဳးခ်င္းမတူတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ အသက္အရြယ္တအားၾကီးကြာျခားေနတာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မျမင္ဘူး မေတြ႔ဘူးေပမယ့္ အြန္လုိင္းကေနတဆင့္ တကယ္ခင္မင္မူရၿပီး တစ္ေယာက္အေပၚတစ္ေယာက္ နားလည္မူရွိမယ္၊ တေယာက္ခံစားခ်က္ကို တေယာက္ကမွ်ေ၀ၿပီး နားေထာင္ေပးမယ္၊ စိတ္ညစ္တဲ့အေၾကာင္းရာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အေၾကာင္းရာပဲျဖစ္ျဖစ္ မွ်ေ၀ခံစားေပးၿပီး အၾကံဥာဏ္ေကာင္းေတြ ေပးႏုိင္တဲ့သူမ်ိဳး၊ ဘာအေရာင္မွမပါတဲ့ သံေယာဇဥ္အျဖဴသက္သက္နဲ႕ ပတ္သတ္တဲ့လူတုိင္းကုိ ကၽြန္မရဲ႕သူငယ္ခ်င္းအျဖစ္သတ္မွတ္ပါတယ္..

ဘာရယ္မဟုတ္..စာမေရးျဖစ္တာလဲၾကာလို႔… စိတ္ထဲမွာ ရွိတာေလးတခ်ိဳ႕ခ်ေရးမိတာပါ..

(သယ္ရင္းေ၀ဂ်ီးေရ.. အုိေကတယ္ဟုတ္.. နင္စိတ္ေကာင္းရွိေၾကာင္း၊ ေခ်ာေၾကာင္းလွေၾကာင္း၊ ေဘာ္ဒီၾကီးေၾကာင္းေတြြ ထည့္မေရးလုိ႔ ငါ့ကို စိတ္မဆုိးနဲ႕ေနာ္.. :D)